İmkânsız Vaka: „Wenn das Patriarchat in Therapie geht – İflah Olmaz Erkeklik: Terapi Odasında“ Üzerine Analitik İnceleme
İmkânsız Vaka: „Wenn das Patriarchat in Therapie geht – İflah Olmaz Erkeklik: Terapi Odasında“ Üzerine Analitik İnceleme
Özet (Executive Summary): Katharina Linnepe’nin sosyolojik-temelli komedi kitabı Wenn das Patriarchat in Therapie geht (2025), patriyarkanın hasta bir sistem gibi ele alındığı metaforik bir terapi serisini sunar. Linnepe, patriyarkanın zihinsel bozuklukları, toplumsal inançları ve davranışlarını “terapi seansları” biçiminde analiz ederek, kadın ve erkek kimliklerine yansıyan sorunları şiddetli ironiyle teşhis eder. Kitap, kadınların mükemmeliyetçilik sancılarıyla, erkeklerin performans baskısıyla, şiddet yapıları ve transgenerasyonel travmalarla ilişkisini inceler; ayrıca eşitlik gerilemesi, savaşlar, iklim krizi ve ayrımcılık gibi makro toplumsal sorunları patriyarkal düzene bağlar. Linnepe, okuyucuyu sadece yaşanan bireysel psikolojik yorgunluğun bir illüzyon olabileceği sorusuyla aktif kılar ve patriyarkanın tasfiyesi için bir “ilaç dolabı” sunar. Çalışmamızda, bu kitabı toplumsal cinsiyet kuramı, eleştirel erkeklik çalışmaları ve psikoterapi literatürü ekseninde konumlandırıyoruz. Bölümler boyunca Linnepe’nin argümanları özetlenip, feminist, psikanalitik ve toplumsal perspektiflerden irdelenir. Eserin savlarını en az altı akademik kaynaktan karşılaştırmalı olarak değerlendirecek; patriyarka, hegemonik erkeklik, toksik maskülenite, feminist terapi modelleri ve kesişimsellik gibi teorik araçlarla tartışacağız. Ayrıca, kitabı ampirik olarak incelemek için kurgulanacak bir yönteme ilişkin öneriler, terapi ve politika uygulamaları açısından çıkarımlar, sınırlamalar ve gelecekteki araştırma önerileri sunulacaktır. Özetle, bu inceleme Linnepe’nin tezini geniş bir teorik bağlamda derinlemesine ele alacak, eleştirel kaynaklarla karşılaştırmalı analiz sağlayacak ve toplumsal değişim perspektifinden anlamlandıracaktır.
Tez (Thesis Statement): Linnepe’nin Wenn das Patriarchat in Therapie geht adlı eseri, patriyarkanın (erkek egemen sistemin) “hasta” bir toplumsal yapı olarak ele alındığı psikanalitik bir metafor üzerinden, bireysel psikolojik problemlerimizin bu sistemin yansımaları olduğunu savunur. Bu çalışmaların ışığında, patriyarkanın içsel işleyişi, toplumsal cinsiyet eşitsizlikleri ve erkeklik rollerinin yarattığı tahribat incelenecek; Linnepe’nin iddiaları eleştirel akademik kaynaklarla karşılaştırılarak feminist teori ve terapi pratiğine çıkarımları değerlendirilecektir.
Kuramsal Çerçeve ve Literatür İncelemesi
Kadın hakları mücadelesi ve feminizm, patriyarkanın toplumsal yapı olarak ele alınmasıyla yakından ilişkilidir. Sylvia Walby gibi sosyologlara göre “patriyarka, erkeklerin kadınları baskı, sömürü ve tahakküm altında tutmaya yarayan sosyal yapı ve uygulamalar sistemidir”. Bu tanım, Linnepe’nin de temellendirdiği patriyarkanın tarihsel ve kurumsal boyutuna işaret eder. Toplumsal cinsiyet araştırmalarında Raewyn Connell’in ‘hegemonik erkeklik’ kuramı, erkek egemenliğinin farklı dönemlerde nasıl yeniden üretildiğini açıklar. Connell, hegemonik erkekliğin, her dönemde patriyarkayı sürdürmeye en uygun kabul edilen erkeklik türü olduğunu belirtir. Linnepe’nin çalışması da bu perspektifi şiirsel bir biçimde ele alır: Örneğin, seride yer alan “Ein lupenreiner Psychopath” ve “Date mit einem Narzissten” başlıkları, patriyarkal kişiliğin antisosyal ve narsistik yönlerini patlatır.
Akademik literatürde “toksik maskülenite” kavramı yaygın kullanılmasına rağmen eleştirilmiştir. Gunda-Werner Enstitüsü’nden Markus Textor, toksik maskülenite kavramının sorunları toplumsal bağlamdan koparıp bireysel sapma olarak ele aldığı ve teori olarak yeterince net olmadığı görüşündedir. Öte yandan Sebastian Tippe toksik maskülenliği, “geleneksel erkek rolüne bağlı, patriyarkal yapı ve hegemonik erkeklikle ilişkilendirilen sorunlu tutum ve davranış” olarak tanımlar. Linnepe’nin analizinde ise patriyarkanın aşırı milliyetçi, şiddet içeren ve manipülatif yanları vurgulanır ki bu, Terry Kupers gibi psikologların “toksik masküleniteyi kadınların değersizleştirilmesini, homofobi ve ahlâksız şiddeti teşvik eden tahakküm biçimi” olarak tanımlamasıyla paralellik gösterir. Yani Linnepe’nin satirik anlatımı, literatürdeki eleştirel erkeklik kuramlarıyla örtüşmektedir.
Feminist literatürde psikoterapi yaklaşımları da önemli bir arkaplan sunar. Geleneksel terapiler, ruhsal bozuklukların nedenlerinde sosyal ve kültürel faktörlere az yer verirken, feminist terapistler bu boşluğu doldurur. Örneğin Türkiye’den Psikiyatrist Prof. Şahika Yüksel, feminist psikoterapinin aile içi cinsiyetçilik ve eşitsizlik bağlamında kadınları güçlendirmeyi hedeflediğini vurgular. Linnepe ise tersine olarak patriyarkanın kendisini terapiye çağırır; bu yönüyle feminist terapinin de desteklediği gibi, sistemsel eşitsizlikleri psikolojik sorunların merkezine koyar. Ayrıca kesişimsellik kuramı, Linnepe’nin az da olsa dokunduğu bir teorik altyapıdır. Kimberlé Crenshaw tarafından ortaya atılan kesişimsellik, ırk, sınıf, cinsiyet gibi baskı ilişkilerinin birleşik analizini öne çıkarır. Linnepe kitabında ırksal eşitsizlik ve feminist empati hedefini vurgulayarak, bu kavramı dolaylı da olsa andırır.
Bu çerçevede, Linnepe’nin eseri feminist toplumsal eleştiri ve psikanalitik göndermelerle bezenmiştir. Örneğin Eleştirel Erkeklik Çalışmaları alanında, “erkekliğin nasıl üretildiği ve sürdürüldüğü; farklı erkeklik biçimlerinin patriyarkal eşitsizlik içinde nasıl konumlandığı” araştırılır. Linnepe de erkekleri “Action Man” gibi stereotipik kahraman figürleriyle eleştirerek, geleneksel ataerki ideallerinin sonuçlarını gösterir. Böylece literatürdeki patriyarka, hegemonik ve toksik erkeklik kuramları ile feminist terapi yaklaşımlarını sentezleyen Linnepe’nin kitabı, sosyal eleştiri ile popüler psikolojiyi harmanlayan çarpıcı bir örnek teşkil eder.
Kitabın Bölümlerine Göre İçerik Özeti
Linnepe’nin kitabı altı ana bölümden oluşur; her bölümde patriyarka “hasta” rolündeki toplumsal bir öge gibi masaya yatırılır. „Vorab: Was kann der Behandlungsansatz?“ adlı önsözde, yazar analiz yöntemini açıklar. Sonraki “Erstgespräch: Was führt das Patriarchat zu uns?” bölümünde, patriyarkanın topluma neler getirdiği ele alınır. Bu bölümde alt başlıklar şunlardır: “Ein lupenreiner Psychopath” (tam bir psikopat), “Date mit einem Narzissten” (bir narsistle randevu), “Sex, Lügen und Machiavelli” ve “Die Gesellschaftsordnung mit dem D-Faktor”. Bu başlıklar, patriyarkanın sapkın, narsistçe dürtüler taşıyan ve Machiavelli usulü menfaatçi bir dünya düzeni kurduğunu ironiyle gösterir. Örneğin “Psychopath” ve “Narzisst” metaforları, erkek egemenliğin empati yoksunu, manipülatif yönlerini vurgular.
“Familienaufstellung: Wie uns das Patriarchat sieht und wie wir uns sehen” (Aile dizilimi) adlı ikinci oturumda, patriyarkanın aile içindeki yansımaları incelenir. Alt başlıklar “Action Man veya: Der Mann, der zu viel musste” ve “Annabelle ist anders” şeklindedir. Burada “Action Man” kavramı, kahraman edasıyla büyütülen erkek çocuk modelini temsil eder; “Annabelle” ise kendine has varlığını eleştirir. Yazar, ataerkil sosyalizasyonun çocukların öz- algılarını nasıl şekillendirdiğini irdeler.
“Ko-Abhängigkeit: Unbequeme Wahrheiten über den Umgang mit uns und der Welt” (Bağımlılık ilişkisi) bölümünde, patriyarkanın toplumu birbirine bağımlı hale getirerek çarpık çözümler ürettiği öne sürülür. Alt başlıklardan “Von unserem Leistungsfetisch profitiert das Patriarchat” (Performans takıntımız patriyarkadan beslenir), “Wir teilen die Gewaltfantasien des Patriarchats” ve “Wir machen es uns mit Krisen leicht – dank Patriarchat” patriyarkanın sunuş biçimleri hakkında ipuçları verir. Örneğin güç performans ve başarı takıntısıyla sisteme nasıl hizmet ettiğimiz, şiddet içerikli fantezilerimizin patriyarkal beklentilerle örtüşmesi ve krizleri kolaylaştıran mekanizmalar ele alınır. Beltz tanıtımında belirtildiği gibi, bu kısım kadınların “mükemmeliyetçilik maniası” ve erkeklerin “performans baskısı” algısına, sağlık eşitsizlikleri ve kuşaklararası travmalara bağlanır.
“Therapie: Ist das wirklich mein Problem?” (Gerçekten benim sorunum mu?) bölümünde Linnepe, okurda kişisel sorun algısını sorgulatır. Bu bölümde “Diagnostik und Therapie: Noch mehr Gender Gaps”, “Vererbtes Trauma XY… ungelöst”, “Beispiel Racial Bias: Therapie und Diskriminierung” ve “Raus aus der Coaching-Falle, rein in die Komfortzone” alt başlıkları yer alır. Burada cinsiyet uçurumlarının tespiti, kuşaklararası aktarılan travmalar, ırksal önyargı örnekleri ve her türlü bireysel gelişim koçluğu algısından çıkış üzerinde durulur. Bu, feminist terapi yaklaşımının bir uzantısı niteliğindedir; kadın ve azınlıkların psikolojik yükünün toplumsal kökenleriyle yüzleşilmesini öngörür.
Son olarak “Bestandsaufnahme: Lohnt sich eine Langzeittherapie des Patriarchats?” (Genel değerlendirme) adlı bölümde patriyarkal değişim sorgulanır. “Backlash: Warum wird das Patriarchat rückfällig?” ve “Therapieziel: Empathie” alt başlıkları, güncel toplumsal olaylarla paralel değerlendirilir. Kitabın sonunda patriyarkanın iyileşmeyeceği vurgulanır, ancak okuyucuya metaforik olarak bir “ilaç dolabı” sunularak mücadele için araçlar önerilir. Örneğin DBB Frauen dergisindeki bir incelemede, Linnepe’nin bu çabalarının “bir tedavi seti” gibi okuyuculara patriyarkaya karşı koyma yolları verdiği belirtilir. Böylece kitap, her bölümün ele aldığı patriyarkal sendromları tarif ettikten sonra, bu sendromlarla bireysel ve kolektif mücadele önerileri sunar.
Kritikli Analiz ve Karşılaştırma
Linnepe’nin ileri sürdüğü görüşler, çağdaş toplumsal cinsiyet kuramlarıyla büyük ölçüde örtüşür. Örneğin patriyarkanın performans baskısı ve başarı takıntısını irdeleyen temalar, başarısızlık korkusunu erkek egemen sisteme bağlayan çalışmalarla paralellik gösterir. Feminist kamusal söylemde, erkeklerin baskı altında tutunma kaygıları ve kadınların ihmal edilen sağlık ihtiyaçları tartışması bulunmaktadır. Bu bağlamda, Gunda-Werner Enstitüsü de patriyarkal ayrıcalıkların erkeklerde toplumsal avantaj sağlarken, “toksik maskülenlik” kavramının tek başına toplumsal ilişkileri açıklamada yetersiz olduğunu savunur. Linnepe ise bu kavrama yeni bir içerik kazandırarak, patriyarkanın psikopatik özelliklerini vurgular. Örneğin serideki “üçlü D faktörü” (dürtü, duygu ve düşünce) göndermesi, patriyarkanın Machiavelli’ci rasyonalitesini eleştirir. Bu, Ashley Morgan’ın “toksik masküleniteyi erkeklerin iktidarı korumak için geliştirdiği saldırgan davranış örüntüleri” olarak tanımlamasıyla yakınlık taşır.
Ancak kitapta bazı açmazlar da görülebilir. Örneğin Linnepe yoğun olarak ataerkil heteroseksist yapı üzerinde dururken, patriyarkanın farklı tezahürlerine (sınıfsal, etnik çeşitlilik vb.) yeterince nüfuz etmeyebilir. Oysa kesişimsellik kuramı, feminist hareketin eleştirdiği gibi “farklı tahakküm hatlarının iç içe geçmesiyle oluşan özgül ezilme biçimlerini” analiz etme gereğini vurgular. Bu anlamda Linnepe’nin vurgu ağırlıklı olarak heteroseksist patriyarka olsa da ırkçılık ve ayrımcılık gibi alanlara değinmesi, kısmen bu eleştiriye cevap verir. Örneğin, terapi bölümünde “Racial Bias” örneğiyle ırksal önyargıyı tartışması, patriyarkanın sadece cinsiyet değil ırk üzerinden de kurulduğunu ima eder.
Akademik kaynaklarla kıyaslandığında, Linnepe’nin üslubu alışılmadıktır; nükteli anlatımı bazı kuramsal derinlikten feragat olarak görenler olabilir. Yine de bazı eleştirmenler, eserin güncel olaylara referans vermesinin bilgilendirici olduğunu belirtir. Örneğin Chiara Kohlmorgen, Linnepe’nin “Alpha-erkekler” ve “hustle kultürü”nü ironiyle ele almasını, toplumsal travmalara değinmesini övdü. Bu, toplumsal cinsiyet çalışmalarındaki “performans erdemi” eleştirileriyle örtüşür. Öte yandan, patriyarkanın kolektif tedavisinin imkânsızlığını vurgulaması, bazı feminist yorumcularca cesur bir gerçekçilik olarak görülebilir; patriyarkanın tamamen ortadan kaldırılamayacağı, ancak toplumsal farkındalık ve dayanışmayla onunla mücadele edilebileceği mesajı bu çerçevede anlaşılır.
Sonuçta Linnepe’nin kitapta iddia ettikleri, kritik erkeklik ve feminist literatürdeki bulgularla uyumludur. Ancak akademik kaynaklar, patriyarkanın dinamik ve kırılgan yapısına vurgu yaparken, Linnepe daha alegorik bir tarz benimser. Yani onun “terapi” metaforu, feminist kuramın argümanlarını popüler bir biçimde sunar, buna karşın bazı detayları teorik titizlikle tartışma yerine, eleştirel bir mizah kılıfı altına gizler. Eleştirel erkeklik çalışmalarındaki “ataerkil burs” (patriarchal dividend) gibi kavramlar doğrudan kullanılmasa da, Linnepe erkeklerin patriyarkadan farkında olmadan kazanç sağladığını ima eder. Bu noktada, Textor’un “toksik maskülenite kavramının sosyal bağlama indirgenmediğine” yönelik eleştirisini hatırlamak yararlı olabilir; Linnepe ise patriyarkanın psikolojik etkilerini toplumsal bağlamla beraber göstermeyi amaçlar.
Yöntem Önerisi
Bu çalışmayı ampirik olarak incelemek için nitel bir araştırma yöntemi tercih edilebilir. Araştırma soruları şöyle olabilir: Linnepe’nin kitabı, patriyarka ve erkeklik algısını nasıl tanımlar? Bu tanımlar mevcut toplumsal cinsiyet kuramlarıyla ne ölçüde örtüşür veya farklılaşır? Katılımcı gözlem veya odak grup mülakatlarıyla, kitabı okuyan kadın ve erkeklerin algıları ölçülebilir. İçerik analizi yöntemiyle kitabın metni, tematik olarak kodlanarak patriyarkanın özellikleri sınıflandırılabilir. Örneğin “psikopati”, “narsisizm”, “performans baskısı” gibi kodlar belirlenerek patriyarkanın “belirtileri” kategorilendirilebilir. Veri kaynakları olarak kitabın kendisi birincil kaynak olacaktır; ikincil olarak feminist kuram ve terapi literatürü, Linnepe’nin röportajları ve eseri inceleyen eleştiri yazıları değerlendirilebilir.
Etik açıdan, yapılan analizler ve varsa uygulamalı mülakatlar sırasında katılımcıların kimliği gizli tutulur; araştırma hiçbir kişiye zarar vermeyecek şekilde tasarlanır. Ayrıca araştırmacının feminist bakış açısıyla savunma riski olduğu için, gözlemler eleştirel bir bakış açısıyla bağımsız kaynaklarla desteklenmelidir.
Terapi Pratiği, Politika ve Toplumsal Değişim İçin Çıkarımlar
Linnepe’nin patriyarkal sistemi hasta olarak teşhis etme yaklaşımı, terapi pratiklerine de yansıyabilir. Örneğin psikoterapide danışanların sorunlarına sosyo-kültürel bağlamı dahil etmek, yukarıda bahsedilen feminist terapi ilkelerine uygundur. Terapi uygulayıcıları, Linnepe’den esinlenerek, bireysel vakaları değerlendirirken erkeklik normları ve patriyarkal yapıların etkilerini sorgulayabilir. Erkek danışanlarla çalışırken “performans dürtüsü” veya “duyguların bastırılması” gibi kavramlara odaklanmak terapi hedeflerini derinleştirebilir.
Politika bağlamında, Linnepe’nin toplumsal eleştirisi eşitlik politikalarına güç verir. Örneğin cinsiyetçiliğe karşı farkındalık kampanyaları, Linnepe’nin kitaptaki sloganvari satırlarını (örneğin “When injustice becomes law, resistance becomes duty” gibi) referans alarak gündelik yaşamda patriyarkal normları sorgulamayı teşvik derinleştirebilir.
Eğitim programlarında patriyarkanın tarihsel kökenleri ve erkeklik normları üzerine müfredat, Linnepe’nin vurguladığı çatışkınları açığa çıkarabilir. Toplumsal cinsiyet politikaları, “empati geliştirme” hedefine yönelerek erkeklerin toplumsal cinsiyet eşitliğine katkısını artırmayı amaçlayabilir (kitabın son bölümündeki ‘Therapieziel: Empathie’ başlığı gibi).
Önerilen müdahaleler arasında, feminist terapi grupları ve dayanışma atölyeleri öne çıkarılabilir. Linnepe’nin sunduğu metaforik “ilaç dolabı”ndan esinlenerek, aktivistlerin ve terapistlerin oluşturduğu kaynaklar (örn. atölye notları, broşürler) topluma sunulabilir. Politika yapıcılar da kadın sağlığı ve erkek ruh sağlığı arasındaki farkları analiz eden cinsiyetçi sağlık politikalarını geliştirebilir (Örneğin Sağlık Alanındaki Erkek-Feminen Farklar araştırmalarının bulguları dikkate alınarak).
Sınırlamalar ve Gelecek Araştırmalar
Bu analiz çalışmasının sınırlamalarından biri, Linnepe’nin kitabının nükteli ve kimi yerlerde spekülatif üslubunun nesnel değerlendirme yapılmasını zorlaştırmasıdır. Örneğin kitapta sosyo-ekonomik faktörlerin patriyarka içindeki rolüne çok yer verilmez; dolayısıyla sunulan analiz kapitalist patriyarka ile ilişkiler gibi konularda derinlikten yoksun kalabilir. Gelecekte yapılacak araştırmalarda patriyarka ile kapitalizm ya da milliyetçilik arasındaki kesişimler detaylı incelenebilir. Ayrıca çalışma, Linnepe’nin İngilizce ya da Türkçe çevirisinin özgün ifadelerini tam yansıtamayabilir. Son olarak, eleştirel literatür taraması ağırlıklı olduğu için ampirik veri eksikliği bulunur; bu nedenle Linnepe’nin tesirinin güncel anket veya mülakatlarla ölçülmesi faydalı olacaktır.
Sonuç
Katharina Linnepe’nin Wenn das Patriarchat in Therapie geht eseri, patriyarkayı hasta bir toplumsal sistem olarak ele alarak hem feminist hem de psikanalitik bir yorum ortaya koyar. Kitap, ataerkil baskının bireysel psikolojiyi ve toplumsal mekanizmaları nasıl şekillendirdiğini gösterirken, okuyucuya çözümler için metaforik araçlar sunar. Bu incelemede, Linnepe’nin argümanları feminist teori ve eleştirel erkeklik kuramları ekseninde değerlendirilmiştir. Linnepe’nin üstlendiği “terapist” rolü, terapi pratiği ve cinsiyet politikaları açısından yeni bakış açıları önerirken, toplumsal değişim için bir uyandırıcı işlevi görür. Patriyarkal yapıyı kavramak ve dönüştürmek yönündeki bu tür çalışmalar, toplumsal cinsiyet eşitliğine giden yolda önemli bir adım olarak değerlendirilebilir.
Şekil: Katharina Linnepe’nin orijinal kitabı Wenn das Patriarchat in Therapie geht’in kapağı (Beltz, 2025). Kitap cover’ında terapi koltuğu figürüyle patriyarkanın “iyileştirilmesi” metaforu simgelenmektedir.
Şekil (Mermaid diyagramı): Aşağıdaki diyagramda patriyarka ve ilişkili kavramların genel bir ilişkisi gösterilmiştir. Bu şemada patriyarka merkezli egemenlik yapıları, hegemonik ve toksik maskülenite, cinsiyetçilik ve feminist tepki akımları arasındaki dinamikler betimlenir. (Diyagram: kavramsal bir örnek olup özgün içeriği temsil etmez.)
flowchart LR Patriyarka[Patriyarka] -->|Üstünlük/Tahakküm| HegemonikErkeklik[Hegemonik Erkeklik] Patriyarka -->|Kalıplaşmış roller| ToksikMaskulinitet[Toksik Maskülenite] Patriyarka -->|Sistemsel baskı| Feminizm[Feminist Tepki] HegemonikErkeklik -->|Hak İptali| ToksikMaskulinitet ToksikMaskulinitet -->|Aşırılık| Patriyarka Feminizm -->|Eleştiri ve Değişim| Patriyarka HegemonikErkeklik -->|Yeniden Üretim| Patriyarka ToksikMaskulinitet -->|Zarar| Feminizm
Zaman Çizelgesi (Timeline): Aşağıdaki zaman çizelgesi, toplumsal cinsiyet kuramlarıyla ilgili önemli dönüm noktalarını gösterir. Bu kronoloji Linnepe’nin çalışmasını bağlamaya yardımcı olur:
- 1976: İlk feminist terapi merkezleri açılır (Londra, New York).
- 1989: Kimberlé Crenshaw’ın “Demarginalizing the Intersection of Race and Sex” makalesi (kesişimsellik kavramı) yayımlanır.
- 1995: Raewyn Connell’in Masculinities kitabı (hegemonik erkeklik kavramı).
- 2005: Terry Kupers’ın “Toksik Maskülenite” tanımı (toksik maskülenite üzerine erken çalışma).
- 2019: Sebastian Tippe’nin Toxische Männlichkeit eseri (Almanya’da popüler literatürde toksik erkeklik tartışması).
- 2025: Linnepe’nin Wenn das Patriarchat in Therapie geht (Almanca, Linnepe).
- 2026: Türkçe çevirisi İmkânsız Vaka – İflah Olmaz Erkeklik: Terapi Odasında yayımlanır.
Bu çalışma, Linnepe’nin kitabının önemli feminist ve toplumsal cinsiyet kuramları bağlamında nasıl anlam kazandığını göstermiştir. Çeşitli teorik kaynaklarla yapılan karşılaştırmalı analiz, eserin hem güncel feminist tartışmalarla uyumlu hem de onları popüler bir dille yeniden yorumlayan yönlerini vurgulamıştır.
Kaynaklar: Linnepe, K. (2025). Wenn das Patriarchat in Therapie geht. Sitzungen mit unserem kranken Gesellschaftssystem. Beltz Verlag. Yüksel, Ş. (2019). “Cinsiyetçiliğe Karşı Feminist Psikoterapi”, Bianet. Textor, M. (2021). “Toxische Männlichkeit” (Gunda-Werner-Institut). Kocadost, B. (2021). “Kesişimsellik”, FeministBellek. Sayıcı, F. – Kaya, S. (2023). “Sinemada Toksik/Zehirli Erkeklik: ‘İki Aşığın Ölümü’ Filmi Örneği”, Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi. Edwards, T. (2006). New Men: The Rise of Feminism? (Erkeklik çalışmaları üzerine). Walters, M. (1995). Material Girls: Making Sense of Feminist Cultural Theory (Feminizm ve kültürel analiz).
.jpeg)
Leave a Comment